Π ρο φ άσε ι ς – ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος

1

«Ἐγενόμην ἐν Πνεύματι ἐν τῇ Κυριακῇ ἡμέρᾳ καὶ ἤκουσα φωνὴν ὀπίσω μου μεγάλην ὡς σάλπιγγος» (Ἀπ. 1,10)

Περίοδος Δ ́ – Ἔτος ΛΓ ́ Φλώρινα – ἀριθμ. Φύλλου 1985

Τοῦ ἁγίου Σπυρίδωνος Δευτέρα 12 Δεκεμβρίου 2016

Συντάκτης (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης

Π ρο φ άσε ι ς

«…ἐξαγοραζόμενοι τὸν καιρόν, ὅτι αἱ ἡμέραι πονηραί εἰσιν» (Ἐφ. 5,16)

Σήμερα, ἀγαπητοί μου, 12 Δεκεμβρίου, ἑορτάζει ὁ λαοφιλὴς ἅγιος Σπυρίδων. Ἡ ἑορτή του εἶνε μέσα στὴν περίοδο ποὺ ἡ Ἐκκλησία μᾶς καλεῖ νὰ προετοιμαστοῦμε γιὰ τὴ μεγάλη ἑορτὴ τῶν Χριστουγέννων. Τὶς ἡμέρες αὐτὲς μνῆμες ἁγίων καὶ ἁγιογραφικὰ ἀναγνώσματα μᾶς βοηθοῦν στὴν ἑτοιμασία αὐτή.

Ἂς ῥίξουμε μιὰ ματιὰ π.χ. στὸ εὐαγγέλιο τῆς Κυριακῆς τῶν Προπατόρων μὲ τὴ γνωστὴ παραβολὴ τοῦ μεγάλου δείπνου, κατόπιν στὸν ἅγιο Σπυρίδωνα, καὶ τέλος στὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα τῆς ἑορτῆς του ποὺ ἀκούσαμε.

* * *

Τὸ εὐαγγέλιο ποὺ εἴπαμε, ἀγαπητοί μου, εἶνε γνωστό. Ἕνας ἄνθρωπος, λέει, ἔκανε τραπέζι καὶ «ἐκάλεσε πολλούς»(Λουκ. 14,16). Τοὺς κάλεσε τιμητικά, μὲ ἀτομικὲς προσκλήσεις, ἀλλὰ –περίεργο πρᾶγμα– δὲν πῆγε κανένας, προβάλλοντας διάφορες προφάσεις. Ὁ ἕνας εἶπε, «Ἀγόρασα χωράφι, πρέπει νὰ πάω νὰ τὸ δῶ». Ὁ ἄλλος εἶπε, «Ἀγόρασα πέντε ζευγάρια βόδια καὶ πάω νὰ τὰ δοκιμάσω». Κι ὁ τρίτος, πιὸ ἀδιάντροπος, εἶπε «Παντρεύτηκα γυναῖκα, κ ̓ ἔτσι δὲν εὐκαιρῶ». Αὐτὰ λέει ἡ παραβολή.

Ἂς θέσουμε μόνο ἕνα ἐρώτημα· τί νὰ εἰκονίζῃ ἆραγε τὸ τραπέζι αὐτό, ποὺ ἔκανε ὁ καλὸς αὐτὸς ἄνθρωπος; Τὸ τραπέζι αὐτὸ εἶνε ὅλος ὁ πλοῦτος τῆς ἁγίας μας θρησκείας.

Εἶνε ἡ ἀλήθεια τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ, τὸν ὁποῖο περιέχει τὸ Εὐαγγέλιο. Ὁ λόγος αὐτὸς εἶνε τροφή, «ἄρτος ἀγγέλων»(Ψαλμ. 77,25), μάννα πνευματικό. Ὅπως τὸ σῶμα δὲν μπορεῖ νὰ ζήσῃ χωρὶς ψωμί, ἔτσι καὶ ἡ ψυχὴ δὲν ζῇ χωρὶς αὐτό. Γι ̓ αὐτὸ ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ θεολόγος εἶπε, ὅτι ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ εἶνε ψωμὶ ἄυλο, τροφὴ πνευματική, ποὺ προσφέρεται ἀπὸ χέρια ὄχι ἀνθρώπων ἀλλὰ ἀγγέλων, μὲ τὴν ὁποία «τρέφονται καὶ ποτίζονται ψυχαὶ Θεὸν πεινῶσαι» (P.G. 36,545).

Τὸ τραπέζι αὐτὸ εἶνε ἐπίσης ἡ χάρις τῶν μυστηρίων, τὰ ἑπτὰ ἱερὰ μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας μας καὶ πρὸ παντὸς ἡ θεία λειτουργία, ποὺ κάθε φορά, παρ ̓ ὅλη τὴν ἁμαρτωλότητά μας, μᾶς ἀξιώνει ὁ Κύριος νὰ παρακολουθοῦμε.

* * *

Θὰ ἔπρεπε, ἀγαπητοί μου, τὴν ὥρα τῆς θείας λειτουργίας, μέσα στὸ ναὸ νὰ εἶνε μόνο ἄγγελοι καὶ ἀρχάγγελοι. Ἐὰν πιστεύαμε καὶ νιώθαμε τὰ λόγια τῆς θείας μυσταγωγίας, θὰ ἔπρεπε καὶ οἱ κληρικοὶ ποὺ κρατοῦμε τὰ ἅγια δισκοπότηρα καὶ οἱ ψαλτάδες ποὺ ψάλλουν καὶ ὅλοι οἱ ἐκκλησιαζόμενοι νὰ μὴν πατοῦμε στὴ γῆ, ἀλλὰ νὰ πετοῦμε ψηλά· τίποτε ἄλλο νὰ μὴ σκεπτώμαστε παρὰ μόνο τὸ Θεό.

Ἔτσι ἦταν ὅταν λειτουργοῦσε ὁ ἅγιος Σπυρίδων, τοῦ ὁποίου τὴ μνήμη ἑορτάζουμε σήμερα. Πᾶνε τώρα τὰ χρόνια ἐκεῖνα τὰ εὐλογημένα, ποὺ οἱ ἄνθρωποι ἔμπαιναν στὴν ἐκκλησιὰ σὰν νὰ μπαίνουν στὸν οὐρανό. Ὅταν λειτουργοῦσε ὁ ἅγιος Σπυρίδων, οἱ πιστοὶ ἄκουγαν μελῳδίες ἀγγέλων· «ἐν τῷ μέλπειν», λέει τὸ ἀπολυτίκιό του, «τὰς ἁγίας σου εὐχὰς ἀγγέλους ἔσχες συλλειτουργοῦντάς σοι, ἱερώτατε». Δὲν εἶνε ἡ θρησκεία μας παραμύθι, δὲν εἶνε κάτι ἀσήμαντο· εἶνε κάτι μεγαλειῶδες, κάτι θεϊκό. Ὅποιος πιστεύει, δὲν μπορεῖ παρὰ θὰ συγκινηθῇ· ὅποιος δὲν πιστεύει, καλύτερα ἂς μὴν ἔρχεται στὴν ἐκκλησία. Γιατὶ «ὡς φοβερὸς ὁ τόπος οὗτος· οὐκ ἔστι τοῦτο ἀλλ ̓ ἢ οἶκος Θεοῦ, καὶ αὕτη ἡ πύλη τοῦ οὐρανοῦ»(Γέν. 28,17).

Ἄγγελοι καὶ ἀρχάγγελοι λοιπὸν παρίστανται ἀοράτως τὴν ὥρα τῆς θείας λειτουργίας, καὶ μᾶς προσκαλοῦν στὸ οὐράνιο τραπέζι. Ὅταν ἀνοίγει ἡ ὡραία πύλη καὶ βγαίνει ὁ παπᾶς μὲ τὸ δισκοπότηρο, ἀκόμη κι ἂν αὐτὸς εἶνε ὁ πιὸ ἁμαρτωλός, ἐκείνη τὴ στιγμὴ δὲν βλέπουμε παπᾶ· μὲ τὰ μάτια τῆς πίστεως βλέπουμε ἄγγελο κι ἀκοῦμε νὰ μᾶς λέῃ «Λάβετε φάγετε… Πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες… Μετὰ φόβου Θεοῦ, πίστεως καὶ ἀγάπης προσέλθετε» (θ. Λειτ.). Κι ὅπως ἄλλοι τρέχουν σὲ παλάτια ἢ σὲ γάμους γιὰ νὰ καθίσουν σὲ τραπέζι, ἔτσι νὰ τρέχουμε στὶς ἐκκλησιὲς γιὰ νὰ κοινωνήσουμε τὰ ἄχραντα μυστήρια· καὶ νὰ θεωροῦμε ἱερὴ καὶ μεγάλη καὶ ὑψηλὴ τὴν ὥρα ποὺ μᾶς ἀξιώνει ὁ Θεός, μέσ ̓ στὰ σπλάχνα μας τὰ ἁμαρτωλά, νὰ δεχώμαστε τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν. Αὐτὸ λοιπὸν τὸ τραπέζι, τὸ θεϊκό, τὸ στρώνει ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ στὸν καθένα μας. Ἀλλὰ

δυστυχῶς, ὅπως λέει ἡ παραβολή, οἱ ἄνθρωποι δὲν δέχονται τὶς προσκλήσεις του. Κι αὐτὸ ποὺ ἔκαναν τότε οἱ καλεσμένοι ἐκεῖνοι, αὐτὸ κάνουν καὶ οἱ σημερινοί. Μᾶς προσκαλεῖ ὁ Κύριος μὲ σάλπιγγες τοῦ οὐρανοῦ, μὲ τὶς καμπάνες τοῦ ναοῦ. Ἀλλὰ εἴμαστε στὰ χρόνια ποὺ εἶπε ὁ προφήτης, ὅτι οἱ ἄνθρωποι μάτια θά ̓χουν καὶ μάτια δὲν θά ̓χουν, αὐτιὰ θά ̓χουν καὶ αὐτιὰ δὲν θά ̓χουν(βλ. Ἠσ. 6,9).

Σὲ κάθε ἐνορία, ἐνῷ ἡ Ἐκκλησία προσκαλεῖ τὰ παιδιά της, ἐλάχιστοι ἀνταποκρίνονται. Μόνο ἂν ὑπάρχῃ κάποιο μνησμόσυνο, τότε ἔρχονται, ἀπὸ κοινωνικὴ ὑποχρέωσι. Κάθε Κυριακὴ ὅμως ὑπάρχει μνημόσυνο, ἀφοῦ ἀκοῦμε·«Μεμνημένοι… τοῦ σταυροῦ, τοῦ τάφου, τῆς τριημέρου ἀναστάσεως, τῆς εἰς οὐρανοὺς ἀναβάσεως…»(θ. Λειτ. πρὸ τοῦ καθαγ.). Εἶνε τὸ μνημόσυνο ὄχι τοῦ πατέρα καὶ τῆς μάνας μας, ἀλλὰ τὸ μνημόσυνο τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ· μνημονεύουμε τὸν θάνατο καὶ τὴν ἀνάστασί του.

Ἐλάχιστοι, δύο στοὺς ἑκατό (2%), ἔρχονται νὰ λειτουργηθοῦν. Οἱ ἄλλοι 98 ποῦ εἶνε; Ἐμένα ρωτᾶτε; Ζῆτε μέσα στὴν κοινωνία καὶ ξέρετε. Ἅμα τοὺς ρωτήσῃς γιατί δὲν ἐκκλησιάζονται, θ ̓ ἀκούσῃς τὰ ἴδια λόγια μ ̓ ἐκεῖνα ποὺ εἶπαν οἱ προσκεκλημένοι τῆς παραβολῆς. Ὁ διάβολος, βλέπεις, βάζει στὸ στόμα τὶς ἴδιες προφάσεις. Ἐπαναλαμβάνουν ὅλοι στερεοτύπως· «Δὲν ἔχω καιρό». Αὐτὸ εἶνε τὸ «τροπάριο» τοῦ διαβόλου. Δὲν ἔχουν καιρὸ γιὰ νὰ ἐκκλησιαστοῦν, νὰ προσευχηθοῦν, ν ̓ ἀνοίξουν τὴν ἁγία Γραφή· ἔχουν ὅμως καιρὸ γιὰ κυνήγι στὰ βουνὰ πρωὶ – πρωί, γιὰ ἐκδρομὲς καὶ γλέντια ἢ μᾶλλον ὄργια, γιὰ μπάνια στὶς θάλασσες, γιὰ χαρτοπαίγνια καὶ τυχερὰ παιχνίδια, γιὰ κουτσομπολιὰ καὶ κομμωτήρια, γιὰ ψώνια στὰ καταστήματα. Ἔχουν καιρὸ γιὰ τὸν διάβολο, γιὰ τὸν Θεὸ καιρὸ δὲν ἔχουν.

Ἑφτὰ ἡμέρες ἔχει ἡ ἑβδομάδα, καὶ κάθε ἡμέρα ἔχει εἰκοσιτέσσερις ὧρες· ὅλη δηλαδὴ ἡ ἑβδομάδα ἔχει ἑκατὸν ἑξηνταοχτὼ ὧρες. Ἔ, ἀπὸ τὶς 168 ὧρες ὁ πανάγαθος Θεὸς σ ̓ ἀφήνει ὅλες τὶς ἄλλες νὰ ἐργαστῇς τίμια γιὰ τὸ ψωμὶ τῶν παιδιῶν σου, νὰ ξεκουραστῇς ἀπὸ τοὺς κόπους σου, ἀκόμη καὶ νὰ διασκεδάσῃς μέσα σὲ πλαίσια τιμῆς καὶ εὐπρεπείας· καὶ σοῦ ζητάει μόνο μιὰ ὥρα, μιὰ ὥρα τὴν ἑβδομάδα (τόσο διαρκεῖ ἡ θεία λειτουργία, ἀπ ̓ τὸ «Εὐλογημένη ἡ βασιλεία τοῦ Πατρός…» μέχρι τὸ «Δι ̓ εὐχῶν…»)· καὶ οὔτε μιὰ ὥρα δὲν ἀφιερώνουν γιὰ τὸ Θεὸ – ποιοί; αὐτοὶ ποὺ ξημερώνονται μέσ ̓ στὰ μαντριὰ τοῦ διαβόλου.

Ὁ ἅγιος Κοσμᾶς εἶχε πεῖ, ὅτι θά ̓ρθουν ἡμέρες ποὺ θὰ ἀδειάσουν οἱ ἐκκλησιές, κι ὅταν ἀδειάσουν οἱ ἐκκλησιὲς θὰ γεμίσουν αἱ φυλακὲς ἀπὸ καταχραστὰς καὶ κάθε εἴδους ἐγκληματίες. Ἔ, αὐτὲς τὶς φοβερὲς ἡμέρες ζοῦμε σήμερα· ἀδειάζουν οἱ ἐκκλησιὲς ἀπὸ διάφορες ἀφορμές· ἀπὸ πνεῦμα ὑλισμοῦ, ἀπὸ προπαγάνδα ἀθεΐας, ἀπὸ σκάνδαλα ἱερωμένων. «Στῶμεν καλῶς, στῶμεν μετὰ φόβου!» (θ. Λειτ.).

* * *

«Ὅσοι πιστοί», ὅσοι εἴμαστε Χριστιανοὶ σ ̓ αὐτὸ τὸν κόσμο ποὺ σείεται ἐκ θεμελίων, ἂς κρατήσουμε τὴν Ὀρθόδοξο πίστι καὶ τὰ ἁγνὰ Ἑλληνικὰ ἤθη, ἂς ζήσουμε σὰν Ὀρθόδοξοι Ἕλληνες, πιστοὶ στὸν Κύριό μας Ἰησοῦν Χριστόν.

Μὴ προφασιζώμεθα ὅτι δὲν ἔχουμε καιρό. Τὸ «Δὲν ἔχω καιρὸ» εἶνε τοῦ διαβόλου. Ἂν θέλουμε, μποροῦμε νὰ ἐξοικονομήσουμε λίγα λεπτὰ τὴν ἡμέρα γιὰ προσευχή, λίγα λεπτὰ γιὰ μελέτη τοῦ Εὐαγγελίου, λίγη ὥρα γιὰ μετάνοια, γιὰ ἐξομολόγησι, γιὰ ἐκκλησιασμό.

Μὴ λέμε «Δὲν ἔχω καιρό», γιατὶ θὰ ἔρθῃ ὁπωσδήποτε γιὰ ὅλους μας μιὰ μέρα, ποὺ θὰ χτυπήσῃ τὴν πόρτα μας κάποιος ἀνεπιθύμητος μὰ καὶ ἀναπόφευκτος ἐπισκέπτης· ὁ χάρος. Αὐτὸς θὰ μᾶς πῇ· Ἔλα, ἀκολούθησέ με, πέρασε τὸ γεφύρι καὶ πᾶμε ἐπάνω, νὰ δώσῃς ἐκεῖ λογαριασμὸ τῶν πράξεών σου… Καὶ τότε ποιός θὰ μπορέσῃ νὰ τοῦ πῇ «Δὲν ἔχω καιρό»; Κανείς. Δὲν δίνει ὁ χάρος παράτασι οὔτε ἕνα δευτερόλεπτο.

Ἀδέρφια μου, ἂς σκεφτοῦμε καλὰ στὴ μάταιη αὐτὴ ζωή, στὸν ψεύτικο αὐτὸ ντουνιᾶ. Ἂς πιστέψουμε στὸν Κύριό μας Ἰησοῦν Χριστόν. Ἂς μετανοήσουμε ἀπ ̓ τὰ βάθη τῆς ψυχῆς, καὶ ἂς ζήσουμε ὅπως λέει σήμερα ὁ ἀπόστολος Παῦλος, «ἐξαγοραζόμενοι τὸν καιρόν, ὅτι αἱ ἡμέραι πονηραί εἰσιν» (Ἐφ. 5,16).

Εἶνε ὄντως «πονηραὶ αἱ ἡμέραι» γιὰ τὰ ἄτομα, γιὰ τὶς οἰκογένειες, γιὰ τὴν πατρίδα μας· ἡμέρες πονηρές, σατανικές, ἑωσφορικές. «Στῶμεν καλῶς». Ὅλοι μας, μὲ μιὰ καρδιὰ μὲ μιὰ ψυχή, «νὰ ἐξαγοράσουμε τὸν καιρό». Μὲ προσευχή, μὲ νηστεία, μὲ ἀνάτασι πρὸς τὰ ἄνω, γιὰ ν ̓ ἀξιωθοῦμε κ ̓ ἐμεῖς, διὰ πρεσβειῶν τοῦ ἁγίου Σπυρίδωνος, νὰ βροῦμε ἔλεος κατὰ τὴν φοβερὰ ἡμέρα τῆς κρίσεως· ἀμήν.

(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος

Leave a reply

Your email address will not be published.