« Πίστη και αγάπη» – Ο Άγιος Παΐσιος o Αγιορείτης

a

« Πίστη και αγάπη»

Ο Άγιος Παΐσιος o Αγιορείτης


– Γέροντα, τί σχέση υπάρχει ανάμεσα στην πίστη και την αγάπη;
– Πρώτα είναι ή πίστη καί μετά έρχεται ή αγάπη. Πρέπει να πιστεύη κανείς, γιά νά άγαπάη. Δεν μπορεί νά άγαπήση κάτι πού δεν το πιστεύει.
Γι” αυτό, γιά νά αγαπήσουμε τόν Θεό, πρέπει νά πιστέψουμε στον Θεό. Ανάλογη με την πίστη πού έχει κανείς είναι καί ή ελπίδα καί ή αγάπη καί ή θυσία γιά τόν Θεό καί τόν πλησίον.
Ή θερμή πίστη στον Θεό γεννάει τήν θερμή αγάπη προς τόν Θεό καί προς την εικόνα τού Θεού, τόν συνάνθρωπο μας.
Καί από τήν υπερχείλιση της αγάπης μας – πού δεν χωράει στην καρδιά καί χύνεται έξω – ποτίζονται καί τα καημένα τά ζώα. Πιστεύουμε πολύ, αγαπάμε πολύ.
Άν ή πίστη μας είναι χλιαρή, καί ή αγάπη μας θά είναι χλιαρή. Άν ή πίστη μας είναι θερμή, καί ή αγάπη μας θά είναι θερμή.
Ή πίστη μας πρέπει νά εχη φιλότιμο καί άπό “κεί ξεκινάει ό φιλότιμος αγώνας. Καί όσο αγωνίζεται κανείς φιλότιμα, τόσο αυξάνει καί ή πίστη, αυξάνει καί ή αγάπη.
Πολύ βοηθάει στον φιλότιμο αυτόν αγώνα νά σκέφτεται ό άνθρωπος τις ευεργεσίες τού Θεού. Ένας πού έχει φιλότιμο δεν σκέφτεται άν ύπάρχη ή δεν ύπάρχη Παράδεισος, άλλα αγωνίζεται, γιατί πιστεύει στον Θεό καί Τόν αγαπάει.
Ένώ ένας πού δεν έχει φιλότιμο, θά άρχίση νά σκέφτεται: «Καί γιατί νά αγωνισθώ; Άραγε υπάρχει Παράδεισος; Υπάρχει Κρίση;».
Καί όταν κανείς είναι αχάριστος, ό,τι καί νά τόν κάνης, αχάριστος θά είναι. Ό φιλότιμος καί στους πειρασμούς δοξολογεί τόν Θεό, καί σιγά-σιγά φθάνει νά εύγνωμονή συνέχεια τόν Θεό, οπότε έρχεται ή θεία αλλοίωση στην ψυχή του καί χαίρεται συνέχεια καί άγάλλεται.
Άλλος καί πειρασμούς μπορεί νά μήν έχη, άλλα μόνον ευλογίες, καί ποτέ νά μήν είναι ευχαριστημένος.
Μετά τήν αγάπη προς τόν Θεό έρχεται ή θυσία. Καί όταν ύπάρχη θυσία χωρίς ιδιοτέλεια, τότε αρχίζει κανείς νά έχη καί θεια γεγονότα. Νά κάνω μιά θυσία όχι γιά τίποτε άλλο, αλλά γιά τόν Θεό πού έφτιαξε αυτό το σύμπαν καί μας δίνει τόσες ευλογίες.
Βλέπεις, οι ειδωλολάτρες πού θεοποιούσαν τήν φύση, λάτρευαν τόν ήλιο, τά ποτάμια καί έφθαναν νά θυσιασθουν γι” αυτή τους τήν πίστη. Αν λοιπόν εκείνοι θυσιάζονταν γιά τήν δημιουργία, πόσο μάλλον εμείς πρέπει νά θυσιασθούμε γιά τόν Δημιουργό!
Οι άνθρωποι δεν πιστεύουν καί γι” αυτό δεν θυσιάζονται. Όλη ή αδιαφορία άπό ΄κει ξεκινάει. Άλλος βρίζει τά θεία, άλλος μισοπιστεύει καί ταλαιπωρείται. Γιά νά χαίρεται πραγματικά κανείς, πνευματικά, πρέπει νά πιστεύη καί νά άγαπάη.

πηγή: http://www.pentapostagma.gr/2013/03/gerontas-paisios-theos.html#ixzz4Kum4Dtm6

Leave a reply

Your email address will not be published.