Pochodzenie Nabożeństwa

 
 

Pochodzenie Nabożeństwa

Nabożeństwo jest ustanowieniem Bożym. Jako zewnętrzny wyraz czci Bożej pojawiło się wraz z pierwszym poznaniem Boga. Od samego początku w raju, stworzeni na obraz i podobieństwo Boże prarodzice nasi wyrazili swą wiarę, miłość i wdzięczność Bogu. U pierwszych ludzi, niewinnych i czystych, Bóg wzbudził i podtrzymywał pobożne uczucia. Prarodzice widzieli w otaczającym ich świecie odbicie Bożej wszechmocy, mądrości i dobroci. Pełni wdzięczności i zachwytu nad pięknem Bożego dzieła stworzenia wyrazili oni swe wzniosłe i czyste uczucia całym swym niewinnym życiem. Służba Bogu i pełnienie woli Bożej odbywały się w raju na wyraźne wskazówki Boga. Stwórca określił przywileje i obowiązki pierwszych ludzi, uświęcił siódmy dzień jako dzień odpoczynku i ustanowił zakaz spożywania z drzewa poznania dobra i zła. Bezpośredni, bliski i przyjazny sposób obcowania z Bogiem możliwy był tylko w raju. Wraz ze zmianą sytuacji pierwszych ludzi – ich upadkiem – zmieniło się także nabożeństwo.

“Nauka o Nabożeństwach Prawosławnych” o. Konstanty Bondaruk

Dodaj komentarz

Your email address will not be published.