Święta Świętych wzniosła Swój czysty umysł ponad wszystko ziemskie – Święty Grzegorz Palamas

 
 

Święta Świętych wzniosła Swój czysty umysł

ponad wszystko ziemskie

Święty Grzegorz Palamas

Któż doła opowiedzieć moc Twoją, Dziewico, w pełni wyrazić Twoją chwałę (por. Ps 106, 2), Mario, córo Boża? Ubogaciłaś Twoją matkę (tzn. Ewę) zwróceniem umysłu ku samej sobie i nieustanną boską modlitwą przygotowałaś nową drogę na Niebiosa: przygotowałaś można tak powiedzieć, milczenie umysłu, poprzez nie wzniosłaś się ponad wszelkie stworzenie i złączyłaś Swój umysł z Bogiem. Złączyłaś się z Bogiem materialnie, uczyniłaś Syna Bożego człowiekiem, a człowieka – Synem Boga, spokrewniłaś świat z jego Stwórcą. Nauczyłaś nas w praktyce, że w istocie kontemplacja Boga przez ludzi zachodzi nie tylko w uczuciach i w zamknięciu umysłu, bo wtedy stalibyśmy tylko nieco wyżej od niemych stworzeń, ale zachodzi w czystości umysłu i w jedności z łaską Bożą, w zgodzie z którą, nie za pomocą zamknięć umysłu, ale za pomocą bezcielesnego uczucia, lubujemy się Bożym pięknem.

Mówi się, że cesarz Pobożny (tak nazywano ze względu na jego czyny Andronikosa II Paleologa), gdy jego poddanych dręczyło pragnienie, wzniósł prawą rękę ku niebu ze słowami: „Błagam Cię, Dawco życia, tą ręką, która nigdy nie zabrała życia człowiekowi”. I wtedy, chociaż niebo było przezroczyste, napłynęło tyle obłoków, że deszcz polał się strumieniami. Wszechkrólowa Dziewica w Święta Świętych wzniosła Swój czysty umysł ponad wszystko ziemskie i powiedziała Bogu: „Modlę się do Ciebie tym umysłem, w który nie wnikało nigdy nic ziemskiego” – i natychmiast całą ziemię uczyniła Ona niebem. I nie przyniosła chmur, które podporządkowały się także wielu innym świętym, ale:

Z krańców ziemi każe się wnosić chmurom

(Ps 135, 7)

Nie przyniosła w darze chwilowego odświeżenia deszczem, ale Samą Skarbnicę wszystkich dóbr, Wieczne Źródło, pochodzące z łona Ojcowskiego – Słowo Boże, przebywające na skłonach niebieskich, Który dał nam „wodę żywą” Ducha Świętego i obdarował nas pokarmem, czyniącym nas nieśmiertelnymi i podnoszących nas do rangi synów Bożych, przejmujących wszystko od Niej, usynowionych nie tylko z nazwy, ale i przez obcowanie z Duchem Świętym (cóż za niewysłowiony dar!) w obecności przeczystego ciała Chrystusa, abyśmy tak złączeni byli z Bogiem, jak złączeni jesteśmy ze sobą wzajemnie.

Misterium Modlitwy. Przewodnik zmagań duchowych.” przekład z języka greckiego; Wydawnictwo Bratczyk

Dodaj komentarz

Your email address will not be published.