Monaster pw. Św. Trójcy

 
 

 

Monaster pw. Św. Trójcy

Na jednej z meteorskich skał, usytuowany jest męski Monaster pw. Św. Trójcy. Zgodnie z tradycją został on powczątkowo wybudowany w 1438 r. przez mnicha Dometiusza. Jednakże z pisma wodza Symeona Uresi-Paleologa, wynika iż Monaster Św. Trójcy już w roku 1362 był zorganizowanym zespołem klasztornym.

W obecnej głównej świątyni wybudowanej w 1476 r. na planie równobocznego krzyża zwieńczonego kopułą, znajdują się freski, które pochodzą z 1741 r. należące do dwóch braci: prezbitera Antoniego i Mikołaja. Pomimo swego późnego okresu powstania, nawiązują do późnobizantyńskiej epoki malarskiej. W kopule umieszczony jest Chrystus Pantokrator w otoczeniu czterech ewangelistów, z których święty Łukasz przedstawiony jest rysującym ikonę Matki Boskiej. Stary rzeźbiony ikonostas wraz z cennymi ikonami został skradziony w 1979 roku. Przestronny przedsionek świątyni, o wypukłej kopule, wybudowany w 1689 r., a ozdobiony malowidłami w roku 1692.

Na szczególną uwagę zasługuje również rotunda pw. św. Jana Chrzciciela, wyciosana w skale, przepięknymi freskami pochodzącymi podobnie jak i sama świątynia z roku 1862. Poza tym zespół monasterski zawiera w sobie, oprócz wcześniej już wymienionych budowli: refektarz, cele mnisze, pokoje gościnne, pomieszczenia służbowe i gospodarcze.

Należałoby wspomnieć także o Monasterskim Muzeum Folkloru z bogatymi zbiorami: tkactwa, naczyń, narzędzi i przedmiotów wytwórstwa ludowego.

DSC_3062

Dodaj komentarz