Postępy duchowe są tam, gdzie jest wielka pokora – Święty Starzec Paisjusz Hagioryta

1

Postępy duchowe są tam, gdzie jest wielka pokora

Święty Starzec Paisjusz Hagioryta

  • Abba, dlaczego jeden człowiek może zmienić się w ciągu miesiąca, a inny latami czyni wysiłki i nie osiąga powodzenia?

  • A jak wy sądzicie? Dlaczego tak się dzieje?

  • Przychodzi mi na myśl, że jeśli człowiek się ukorzy i będzie wzywał Boskiego miłosierdzia, to Bóg mu pomaga i osiąga on powodzenie.

  • Tak właśnie jest. Konieczna jest pokora. Duchowy rozwój jest tam, gdzie jest wielka pokora.

    Ci którzy znaleźli drogę pokory, odnoszą sukcesy w życiu duchowym szybko, konsekwentnie i bez wysiłku. Jeszcze nie zrozumieliśmy, czym jest pokora, ta wielka siła! Od niej zależy wielkie powodzenie. Im człowiek jest pokorniejszy, tym więcej łaski otrzymuje od Boga i tym większe powodzenie osiąga. Ileż jest siły w pokorze, a ludzie nie wykorzystują jej!

  • Abba, czy dla człowieka pokornego walka duchowa jest łatwiejsza?

  • Oczywiście. Dlatego, że człowiek pokornego wystarczy trochę popchnąć, a on biegnie naprzód. Weź kule bilardową: uderzasz ją z jednej strony, a ona się toczy, uderzasz z drugiej, znów się toczy; jest okrągła dlatego nie grzęźnie.

  • Abba, czy może być tak, że człowiek, by osiągnąć pokorę, będzie cały czas się korzyć i w rezultacie wpadnie w rozpacz?

  • Nie, dlatego, że prawdziwa pokora przynosi nadzieję, a nie rozpacz. Rozpacz przynosi egoizm, dlatego, że egoista polega na sobie, a człowiek pokorny ufa w miłosierdzie Boże. W skrusze pokory stopniowo wzrasta człowiek duchowy. Całe życie człowieka staje się wielkim i ofiarnym czynem, ale wciąż idzie on na przód z wielką ufnością w Bogu, rozczarowany sobą, w dobrym sensie, to znaczy rozczarowany w swoim „ja”.

  • A czy człowiek, który nie ma dobrego duchowego nastawienia, może pokładać nadzieję w Bożym miłosierdziu?

  • A skąd człowiek może wiedzieć, że ma dobre nastawienie duchowe? Człowiek może wiedzieć tylko jedno – że nie ma dobrego nastawienia duchowego. Nawet jeśli je ma, nie widzi go, ponieważ i wtedy widzi tylko swoją grzeszność. Dlatego, że ten kto podejmuje wysiłki dla swojego duchowego rozwoju, nigdy nie widzi swoich sukcesów, widzi tylko swoje upadki.

Namiętności i cnoty chrześcijańskie. Tom V.” Święty Starzec Paisjusz Hagioryta

Dodaj komentarz

Your email address will not be published.