Na człowieku pokornym spoczywa Duch Boży – Święty Starzec Paisjusz Hagioryta

b

Na człowieku pokornym spoczywa

Duch Boży

Święty Starzec Paisjusz Hagioryta

  • Abba, powiedzcie nam, jakie cnoty powinien posiadać człowiek, żeby spływała na niego Łaska Boża?

  • Wystarczy sama pokora. Często pytają mnie: „Ile czasu trzeba, żeby osiągnąć Łaskę Bożą?”. Niektórzy mogą całe życie rzekomo żyć duchowo, praktykować ascezę itd., ale myśleć przy tym, że coś sobą reprezentują – tacy ludzie nie posiadają Łaski Bożej. A inni w krótkim czasie zdobywają Łaskę, ponieważ żyją w pokorze.

Jeśli człowiek ukorzy się, to Łaska może w jednej chwili spłynąć na niego, uczynić go Aniołem i zaprowadzić do Raju. A jeżeli uniesie się pychą, w jednej chwili stanie się rogatym i znajdzie się w piekle. Człowiek, jeśli chce, staje się owcą, jeśli chce – kozłem. Biedne kozły może chciałyby zostać owcami, ale nie mogą, a człowiekowi Bóg dał taką zdolność, by z kozła stawał się owcą, jeżeli tylko tego zechce.

  • Łaska Boża zstępuje tylko na pokornego i łagodnego człowieka. Tylko na takim spoczywa Duch Boży. Pamiętasz co mówi Bóg przez proroka Izajasza: „Ale na kogóż wejrzę, jeno na ubogiego i skruszonego duchem?”

Bóg żąda od nas tylko trochę pokory, żebyśmy stali się mu pokrewni, a potem wszystkie jego bogate dary spływają na nas obficie jeden za drugim. Bóg jak gdyby winien jest pokornemu człowiekowi wielką Łaskę, On daje mu ją jako dar, nawet jeśli człowiek o nią nie prosi. Takie jest prawo duchowe. Czyż nie powiedziano w Ewangelii: „Bóg sprzeciwia się pysznym, pokornym zaś daje łaskę?” Tak już zrządził Bóg. „Pokorny” oznacza „mający Łaskę Bożą”! A więc bardzo pokorny otrzymuje od Boga wielką Łaskę, ponieważ człowiek pokorny jak gąbka wchłania w siebie Łaskę Bożą. Ten, kto pokornie pochyla się i przyjmuje cios innych, oczyszcza się z narośli, swym duchowym pięknem staje się podobny do Anioła i swobodnie przechodzi przez wąską bramę Raju. Nikt nie wstępuje do nieba ziemskim wznoszeniem się, lecz duchowym wstępowaniem.

Pokora otwiera drzwi Niebios i sprowadza na człowieka Łaskę Bożą, a pycha je zamyka. Starzec Tichon mówił: „Jeden pokorny człowiek ma więcej łaski niż wielu ludzi razem. Każdego rana Bóg błogosławi świat jedną ręką, ale kiedy widzi człowieka pokornego, błogosłąwi go obiema rękami. Ten kto ma więcej pokory – jest większy od wszystkich”!

Wszystko zależy od pokornego nastawienia. Kiedy w człowieku jest pokorne nastawienie, wtedy dla niego w naturalny sposób ziemia jednoczy się z Niebem. W pokorze ludzie otrzymali klucz, którego obrót unosi do trzeciego Nieba duchową windą miłości.

A przecież niektórzy mówią: „Dlaczegóż to Bóg żąda od nas pokory?”. Tak mówią! Jeśli człowiek się nie ukorzy, nie przejdzie przez wąskie drzwi Raju, a i w tym życiu nie zazna spokoju. Co powiedział Chrystus? „Uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokornego serca, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych”.

Namiętności i cnoty chrześcijańskie. Tom V” Święty Starzec Paisjusz Hagioryta

a

Dodaj komentarz

Your email address will not be published.