Ojciec Mateusz Vulcanescu “Argumenty o sposobie przyjmowania nieprawosławnych do prawosławia”

 
 

Ojciec Mateusz Vulcanescu

ARGUMENTY  O SPOSOBIE  PRZYJMOWANIA   NIEPRAWOSŁAWNYCH   DO PRAWOSŁAWIA 

 

Ten naywa siebie chześcijaninem, kto uważa Pismo Święte za księgę inspirowaną przez Boga i zawierającą informacje o Bogu i o tym, jak ludzie mogą wejść z Nim w relację. Istnieje jednak kilka wspólnot, które przyjmują poglądy będące sprzecznymi z Pismem Świętym. Te fałszywe przekonania są nazywane herezją przez Cerkiew świętych Apostołów (to znaczy, Prawosławną Cerkiew).
Termin “herezja” określa błędne nauczanie głoszone prze indywidualne osoby lub społeczności, które zniekształcają
 prawdę – prawdę, która jest akceptowana przez całe zgromadzenie Cerkwi Prawosławnej. 
Mianowicie, zwolennicy takich pseudo-religii nazywani są heretykami. Istnieje błędnie rozpowszechnione przekonanie, że te terminy są pogardliwe lub, że etykietują kogoś, lecz oczywiście, one nie mówią nic więcej, jak tylko opisują stan wiedzy, a to nie oznacza, że są pogardliwe, czy że etykietują kogoś.
Według Pisma Świętego, sakramentem otwierającym drogę
 do zbawienia jest chrzest. (On rzekł do nich: “Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu. Kto uwierzy i przyjmie chrzest, będzie zbawiony; a kto nie uwierzy, będzie potępiony.” Mark 16, 15-16).Znaczącej jest jednak, że zgodnie ze słowami samego Zbawiciela, prawdziwy i odkupieńczy Chrzest jest nierozerwalnie związany z prawdziwą wiarą, w mianowicie, zgodną z Ewangelią, którą głosili Apostołowie, i która wiernie została zachowana w Cerkwi Prawosławnej od wieków. 
Wyżej wymienione odniesienie do Marka 16, 15-16 jest zgodne z Ewangelią Mateusza 28, 18-20 (“Wtedy Jezus podszedł do nich i przemówił tymi słowami: «Dana Mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi. Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata» Amen), podkreśla związek między chrztem i prawdziwą wiarą.

Czy w tym kontekście możemy rzeczywiście mówić o odkupieńczym chrzcie w przypadku osób, które nie są prawosławne?

Mówi się, że skoro pewni heretycy są ochrzczeni w imię “Trójcy Świętej”, ich chrzest musi być ważny. Ale w jaką Trójcę Świętą oni wierzą? Papiści, na przykład, wierzą że Duch Święty pochodzi nie tylko od Ojca, lecz również od Syna, podczas gdy prawosławni wierzą, że Duch Święty pochodzi wyłącznie od Ojca, jak głosi sam Jezusa Chrystusa w Ewangelii Jana 15, 26. Katolicy (jak również protestanci) nie wierzą w Boga, który działa w świecie przez Jego niestworzoną energię, co w konsekwencji oznacza, że nie wierzą oni, iż Duch Święty działa przez chrzest. Jest oczywiste, że zarówno papiści jak i protestanci są heretykami ze względu na fakt, że to, co głoszą zaprzecza temu, co Pismo Święte i Święta Tradycja mówi o Bogu i Jego relacji z ludźmi. W rezultacie, rozdzielenie tych społeczności z Kościołem Prawosławnym jest oczywiste, ponieważ nie dzielią one z nim oryginalnego nauczania Ewangelii i wszystkich Świętych.

Cerkiew zawsze uważała ich za heretyków, ponieważ ich wyznanie wiary jest sprzeczne z Ewangelią i Świętymi na wiele sposobów. Oznacza to, że nie podzielają oni wiary, że Apostołowie głosili wiarę Cerkwi Chrystusowej; dlatego ich sakramenty nie mogą być dziełem Ducha Świętego, zatem ich chrzest nie może być ważny.

Chrzest heretyków jest nieważny i fałszywy jak cała ich wiara, która niestety kompromituje Trójcę Świętą, stwierdzając nieprawdę o Bogu i Jego relacji ze stworzeniem.
Według Świętych Kanonów (począwszy od Kanonów Apostolskich), heretycy powinni być
 ochrzczeni, ponieważ nie mają prawdziwego chrztu. Ponadto, każdy duchowny, który uznaje, chrzest lub inny “sakrament” heretyków za ważny, ma być zdjęty z urzędu (46., 47., 68. Kanony Apostolskie, Kanon 7 z 2 Ekum. Synod, Kanon 84 i 95 6. Ekum. Synod, 1-ga Carhid Synod, 1, 2, 20, 47-szy Synod Bazyli, 15 Kanon 6. Synod w Kartaginie).

Biorąc pod uwagę te szczególne Kanony, które są częścią fundamentów naszej wiary – i które mogą być łatwo wykazane, nauczane i zrozumiane – każdy heretyk, który chce, stać się członkiem Cerkwi Prawosławnej powinien i musi być ochrzczony.

Pomimo to niektóre Cerkwie lokalne “przyjmująheretyków “do Cerkwi” poprzez Bierzmowanie. Również niektóre Cerkwie lokalne chrzczą heretyków, podczas gdy inne lokalne Cerkwie przyjmują ich jedynie przez Bierzmowanie. W konsekwencji, niektórzy twierdzą, że z powodu tej praktyki nie jest jasne, kto powinien być ochrzczony a kto powinien być tylko Bierzmowany. Stwierdza się także, że obecny stan wiedzy nie powinien być zmieniany – to znaczy, należy uznać za uzasadnione chrzcić heretyków albo jedyne Bierzmować.

Twierdzenie to jest jednak zupełnie niewystarczające i nie do zaakceptowania przez Cerkiew Prawosławną. Święte kanony, mówią jasno, że jeśli nie jest pewne czy ktoś został ochrzczony to on/ona powinien być ochrzczony, wówczas nie będzie pozbawiony pancerza zbawienia. To jest rozsądne, zgodnie z zasadą ostrożności, a nawet jeśli Kanony Święte nie byłby wyraźnie określone, to nadal powinniśmy zostać doprowadzeni do takich wniosków i praktyki przez zwykłą troską o zbawienie naszych bliźnich.

Tylko Prawosławni [będący członkami Cerkwi Prawosławnej], którzy odrzucili prawosławne nauczanie, są przyłączeni jako heretycy do prawosławia poprzez Bierzmowanie, po spowiedzi i odrzuceniu heretyckiej doktryny. Sakrament Bierzmowania przywraca im dary Ducha Świętego, które otrzymali podczas ich pierwszego Bierzmowania (po ich Chrzcie św. w Prawosławnej Othodoxi) i porzucili je, odcinając wówczas swoją relację z Bogiem poprzez przyjęcie heretyckiej doktryny.

Zaraz po Bierzmowaniu otrzymują Komunię Świętą, zbliżając się ponownie do Jezusa Chrystusa po odrzuceniu od niego herezji.

W przeciwieństwie do przypadku heretyka, który nigdy nie był częścią Kościoła Prawosławnego, oczywiste jest, że nie ma sensu jego przyjęcie poprzez Bierzmowanie ponieważ nigdy nie był on członkiem Cerkwi Prawosławnej. Był on członkowie innego “kościoła” (w rzeczywistości jest to heretycka “nazwa”), którego sakramenty są nieważne, ani chrzest tych wspólnot, ani ich Bierzmowanie nie jest ważne.

Dlatego w ich przypadku Bierzmowanie nie może “jakoś” zastąpić Chrztu św. i każdy, kto twierdzi inacej, ignoruje rolę Sakramentów odgrywającą w życiu człowieka i życiu Cerkwi Prawosławnej.

Sakrament Bierzmowania przysługuje ochrzczonym (z prawdziwego Chrztu św. Apostolskiej Cerkwi Prawosławnej), jest darem Ducha Świętego na rzecz osoby i społeczeństwa.
Bierzmowanie nie odradza na nowo ludzkiej
 natury, ani nie zastępuje Chrztu św. Nie można też Bierzmowaniem zastąpić Komunii Świętej i Liturgii Świętej.

Święte Sakramenty nie są wymienne. Nawet Komunia Święta, najwyższa forma jedności z Chrystusem, nie zastępuje innych sakramentów, gdyż każdy sakrament ma swoje niepowtarzalne miejsce, czas, sens i cel w Cerkwi, jak naucza Duch Święty.
Na poparcie Bierzmowania dla heretyków, zamiast ich chrzcić, niektórzy przywołują 47. Kanon Apostolski zabraniający powtórnego Chrztu św., nie biorą
 jednak pod uwagę faktu, że ten sam kanon przewiduje, że ksiądz, który nie ochrzci tych, którzy otrzymali swój “chrzest” od heretyków ma być zawieszony w pełnieniu obowiązków. Innymi słowy, jak pokazano także w komentarzach do tego kanonu, zabrania on powtórzenia autentycznego, ważnego (prawosławnego) Chrztu św. w wierze w Trójcę Św., (jak tak jak wierzymy w nią w Credo) i formie (potrójnego zanurzenia)!

Mówi się też, że Bierzmowanie nieochrzczonych heretyków stało się powszechną praktyką zatem powinno zacząć być uznawne za dopuszczalne.

Ale ten argument nie jest słuszny w tym sensie, że jeśli go przyjmiemy to wtedy trzeba również przyjąć, że tylko dlatego, że w pewnych okresach w historii herezja powszechnie panowała to na tej podstawie herezja powinna zastąpić wiarę prawosławną. Ale to, co naprawdę wydarzyło się w te dni to to, że Bóg umocnił pewnych ludzi do walki z herezjami i pokonał je. Sam Duch Święty działał przez tych ludzi i wzmocnił ich, podczas gdy większość odeszła od prawdy.
Poza tym argument, że jeśli coś jest wykonywane przez większość ludzi, to jest to właściwa rzecz do zrobienia, może doprowadzić nas do myślenia, że może powinniśmy stać się poganami, ponieważ większość ludzi jest poganami.

Kolejnym argumentem tych, którzy twierdzą, że Bierzmowanie heretyków jest równe Chrztowi św., jest twierdzenie, że Bierzmowanie jest wynikiem ekonomii (zwolnienia), w przeciwieństwie do akribeia (surowości), wobec heretyków – ich heretycki “chrzest” jest akceptowany przez Cerkiew poprzez ekonomię (zwolnienie).
Ale co dokładnie mamy na myśli, gdy mówimy o ekonomii i akribeia w Cerkwii? Akribeia znaczy stosowanie formalnie obowiązujących kanonów. Ekonomia oznacza tolerancję
 tymczasową, wyjątkową adaptację tradycji duchowej dla korzyści osób, które znalazły się w sytuacji szczególnej. Można zdefiniować ekonomię jako ekspresję akribeia Cerkwi w konkretnych sytuacjach duszpasterskich i misyjnych. Innymi słowy akribeia jest regułą podczas gdy ekonomia jest wyjątkiem. Ekonomia jest stosowana tylko w szczególnych przypadkach dla dobrego celu w niesprzyjających okolicznościach.

Prawdziwa ekonomia obejmuje soteriologiczny (zbawczy) sens i prowadzi do prawdziwej wiary, pomimo wszelkich przeszkód. Z drugiej strony, fałszywe rozumienie ekonomii nie prowadzi do prawdziwej wiary, ponieważ poprzez niemądre dostosowanie do świętych tradycji, nie będące w zgodzie z ich naturalną kolejnością, ostatecznie wymyka się i faktycznie prowadzi do odejścia od wiary Prawosławnej.
Na przykład, z perspektywy ekonomii, Święte Kanony umożliwiają umieszczanie zwierząt wewnątrz budynku Cerkwi, jeśli, na przykład, noszą
 one ciężkie ładunki i ludzie mogą być w niebezpieczeństwie lub gdy zwierzęta mogą zostać zranione lub zabite przez burzę lub dzikie zwierzęta. Ale oprócz tych szczególnych okolicznościach, obecność zwierząt w budynku Cerkwi uważana jest a zbezczeszczenie.

Innym przykładem jest udzielanie Chrztu prawosławnego, wylewając wodę święconą na całe ciało osoby leżącej w łóżku, której potrójne zanurzenie nie jest możliwe z powodu jej choroby. Tutaj mamy korektę Chrztu, który jest całkowicie niezbędny w określonej sytuacji tak, że jeśli ktoś umiera, on / ona nie pójdzie do piekła.

Natomiast, przypadek nie ochrzczenia osób nieprawosławnych, które nie są chore lub które nie mają przeszkód, aby zostały ochrzczone w wiernej kanonicznej Cerkwi, nie jest uważane za ekonomię, ale zaburzenie. Praktykowanie takiej zaburzonej reguły prowadzi do schizmy i herezji.

Niezależnie od czasów, w których żyjemy, jako prawosławni Chrześcijanie powinniśmy szanować Świętą Tradycję i powinniśmy zawsze słuchać głosu Ducha Świętego, ponieważ wyraża się On poprzez Pismo Święte i Świętą Tradycję.

Trójca Święta nie zaprzecza się sama Sobie i dostarcza nam wszelkich środków zbawienia, tak, że ludzie mogą mieć takie same szanse na zbawienie w każdej epoce, w której żyją. Zbawienie zależy od Sakramentów świętych i nauczanie Cekwi na temat sakramentów jest dość jasne i nie może być zmienione lub dostosowane. Próby “zmiany” lub “dostosowania” go, jest jedynie ukazaniem niewiedzy albo niewiary ludzi, którzy tym się zajmują.

47. KANON APOSTOLSKI

Biskup lub prezbiter, jeśli ochrzci ochrzczonego chrztem prawym, lub jeśli skalanemu chrztem niewiernych chrztu odmówi, niech będzie pozbawiony godności, jako naśmiewający się z krzyża i śmierci Pana, a nie odróżniający kapłanów od pseudokapłanów”.

/tł ks. dr Aleksy Znosko wyd. Bratczyk\

(Zob.: Ap. 46, 68, Canon 7 2. Ekum. Synod, Kanon 84, 95 6. Ekum. Synodu, 1. Carhid Canon).

Według pouczeń Ojców Kościoła, możemy również podjąć decyzję o dzieciach, iż jeśli nie ma żadnych prawdziwych świadków, którzy mogliby bez wątpienia zaświadczyć o ich Chrzcie św. w dzieciństwie – dzieci same nie mogą odpowiedzieć na to czy został im udzielony Najświętszy Sakrament Chrztu, czy nie, ze względu na ich niedojrzałość – wtedy te dzieci powinny być ochrzczone tak, iż nie będzie żadnych wątpliwości co do ich Chrztu św., a tym samym nie zostaną one pozbawione świętości. [Carthage: 80]

Dlatego jeśli były Synody, które podawały, że heretycy (z wyjątkiem herezji przeciwko Trójcy) mogą być przyjmowani przez Bierzmowanie, tylko trzy rzeczy powinny być wyjaśnione, w zależności od punktu widzenia niektórych teologów:

  1. Takie kanony wydają się mieć zastosowanie do tych, którzy byli już ochrzczeni w Cerkwi Prawosławnej, ale popadli w herezję, a następnie powrócili przez wyznanie wiary i sakrament Bierzmowania.

  2. Jeśli tak nie było, święty Bazyli Wielki wskazuje, że nie jest to dokładność Cerkwi, Ekumeniczny Sobór nie może nałożyć Kanonu, który będzie sprzeczny z Kanonami Apostolskimi, głoszącymi, że każdy heretyk powinien być ochrzczony. Ekumeniczne Kanony w celu uzyskania przez nie ekonomi, nie mogą być sprzeczne z Kanonami Apostolskimi.

  3. Kanon, aby został nazwany ekumenicznym, musi wyrazić dogmat Cerkwi.
    Synod Patriarchów Wschodu, który odbył się
     w Konstantynopolu w 1753 roku pod przewodnictwem Kollyvad Patriarchy Cyryla i duchowym przewodnictwem świętego Auxentiosa Nowy Wondermaker (który miał boską wizję w tym zakresie), decyduje się na przyjmowanie wszystkich nieprawosławnych przez Chrzest święty.

 

Orginalny tekst ojca Matei Vulcanescu w języku angielskim:

ARGUMENTS ON RECEIVING THE HETERODOX INTO THE ORTHODOX CHURCH

Dodaj komentarz

Your email address will not be published.