Kanon 1

2

Tym, którzy zostali podniesieni do godności kapłańskiej za świadectwo i przewodnika służą wydane kanony i postanowienia, które z chęcią przyjmując, śpiewamy z prorokiem Dawidem Panu Bogu, mówiąc: „Cieszę się z drogi Tych rozkazów, jak z wszelkiego bogactw” (Ps. 118:14). Także: „Wydałeś swoje rozkazy ze sprawiedliwością. Wieczna jest sprawiedliwość Twoich rozkazów: daj zrozumienie, a ja żyć będę” (Ps. 118:138, 140). I jeżeli proroczy głos nakazuje nam, abyśmy zachowali rozkazy Boże na wieki i żyli w nich, to oczywiste jest, że są one niezniszczalne i niewzruszone. Albowiem i Mojżesz oglądając Boga mówi: „Nie przydasz nic do tego, ani też ujmiesz z tego” (Pp.12:32). Boski zaś Piotr, chwaląc się nimi woła: „Temu aniołowie pragną się przyjrzeć” (1 Piotr. 1:12). Również i Paweł mówi: Ale gdybyśmy nawet my, lub anioł z nieba głosił wam Ewangelię różną od tej, którą wam głosimy – niech będzie przeklęty!” (Gal. 1:8). Ponieważ to jest słuszne i mamy tego świadectwo, to ciesząc się z tego, podobnie jak ten, co osiągną wielką korzyść, kanony boskie z radością przyjmujemy i zachowujemy w całości niewzruszone postanowienia tych kanonów, które zostały ułożone przez arcychwalebnych Apostołów – święte organy Ducha, kanony sześciu Świętych Soborów Powszechnych i poszczególnych Soborów Lokalnych, zwoływanych w celu wydania takowych nakazów, oraz kanony świętych Ojców. Albowiem wszyscy oni, będą oświeceni przez tegoż jedynego Ducha, uprawomocnili to, co jest pożyteczne. I wyklinamy każdego, kto jest przez nich wyklęty, składamy z urzędu tych, których oni składają, wykluczamy tych, których oni wykluczają i nakładamy karę epitemii na tych, na których oni nakładają. Albowiem uniesiony do trzeciego nieba i słyszący niewypowiedziane słowa, boski Apostoł Paweł wyraźnie woła: „Postępowanie wasze niech będzie wolne od chciwości, zadowalając się tym, co macie” (Hbr. 13:5).

Zob.: IV. 1; Trul. 2; Kart. 1; Dwukr: 10.

Dodaj komentarz

Your email address will not be published.