“O kobiecie, która zabiła dziecko w swoim łonie” św. Bazyli Wielki

 
 

Kobieta, która umyślnie dokonała spędzenia płodu, ponosi karę jak za zabójstwo. Dla nas bowiem nie ma różnicy między płodem ukształtowanym i nieukształtowanym. W tym przypadku sprawiedliwości domaga się nie tylko dziecko, które miało się urodzić, lecz również kobieta, która targnęła się na swe własne życie: kobiety przecież często umierają przy takich zabiegach. Dochodzi do tego zabójstwa płodu, które jest morderstwem zamierzonym przez tych, którzy poważają się na taki czyn. Ich rozgrzeszenia jednak nie należy jednak odkładać na koniec życia, lecz należy wyznaczać im pokutę dziesięcioletnią, a ich poprawę określić nie przez czas [pokuty], lecz pzez sposób okazywania skruchy.

Dodaj komentarz

Your email address will not be published.