Kanon 8

 
 

Święty i Wielki Sobór postanawia, żeby ci, którzy nazywają siebie Czystymi, wracając obecnie do Powszechnego i Apostolskiego Kościoła, przyjąwszy włożenie rąk, pozostawali wśród duchownych. Powinni jednak przede wszystkim na piśmie oznajmić, że do serca wezmą i zachowają postanowienia Powszechnego i Apostolskiego Kościoła, to znaczy, że pozostaną w obcowaniu kościelnym zarówno z dwużeńcami jak i też z tymi, którzy odpadli podczas prześladowania i co do których czas na pokutę został kreślony i termin darowania winy wyznaczony. Należy, żeby oni we wszystkim poszli za postanowieniami Powszechnego Kościoła. Więc jeśli się okaże, że wszyscy duchowni w niektórych wsiach lub miastach zostali wyświęceni wyłącznie spośród ich środowiska, to niech oni pozostaną na dotychczasowym stanowisku. Jeśli zaś niektórzy z nich przystąpią do Kościoła tam, gdzie się znajduje biskup Kościoła Powszechnego, to rzecz oczywista, biskup Kościoła Prawosławnego winien zachować godność biskupa, a ten, któremu godność biskupa nadali tak zwani Czyści, będzie miał prawo do honorów należnych prezbiterowi, chyba że miejscowy biskup uzna za właściwe zostawić mu godność biskupa nominalnie. Jeśli zaś tego nie będzie życzył, to dla oczywistej jego przynależności do kleru, niechaj da mu miejsce chorepiskopa lub prezbitera, lecz aby nie było dwóch biskupów w mieście.

Zob.: Ap. 68; II. 7; Trul. 95; VII. 14; Ancyt. 13; Neocez. 14; Antioch. 8, 10; Sard. 6; Kart. 47, 57, 66, 69, 99; Baz. W. 1, 47, 89; Teof. Aleks. 12.

Dodaj komentarz

Your email address will not be published.